Het WK zit erop. De gouden bal ging naar de voetballer die drie keer overgaf in de finale en meer wandelde dan versnelde. De gouden hand ging naar een fantastische keeper, die in de wedstrijd van zijn leven na een ‘Schumachertje’ met rood van het veld gestuurd had moeten worden. Hoewel expert Hans van Breukelen er een andere mening op nahield. ,,Neuer ging volledig voor de bal en beschermde zichzelf, Toni Schumacher in 1982 niet.“ Alleen lullig dat er een tegenstander in de weg liep. De moeder van Gonzalo Higuain haalde opgelucht adem toen haar zoon weer opstond. Heel de wereld sprak vier jaar geleden schande over de karatetrap van Nigel de Jong. Wees gerust, ook De Jong ging voor de bal, Xabi Alonsi was alleen een sta-in-de-weg.

Over de grens of toch niet? Slim of uitgekookt? Het kan verkeren weet ook Arjen Robben. Marco van Basten versierde in 1988 een strafschop door het been van Jürgen Kohler te zoeken. Sterker nog, hij werd een nationale held. Arjen Robben, dé man van het toernooi, werd het mikpunt van spot na de domme actie van de toch ervaren Mexicaan Rafael Márquez. Zelfs Maradona schreeuwde moord en brand. Jawel, dezelfde man die in 1986 doelbewust met zijn hand scoorde op het WK en daarmee zijn land aan de wereldtitel hielp. Dat Robben nog meedeed was op zich al een wonder, hij overleefde in de 93 minuten ervoor drie aanslagen door tijdig op te springen.

Voetbal is een goede afspiegeling van het (bedrijfs)leven vinden Dennis van der Geest, Arnold Vanderlyde en dezelfde Hans van Breukelen. De eerste twee verdienen geld met het verkondigen van deze boodschap. Ik was er ooit bij. Met Van Breukelen had ik in 2010 een interview. Ik citeer: ,,Managen is topsport. De juiste instelling en werkplezier zijn bepalende factoren voor het gewenste resultaat. 
De rol van de manager is daarbij doorslaggevend.” Hij wees naar de man die Louis van Gaal gaat opvolgen. ,,Guus Hiddink is voor mij de grootste teambuilder aller tijden. Hij had het altijd over een familiair professioneel klimaat. Uit alle voetbalego’s kon hij als geen ander een eenheid smeden. Geloof me, als je 22 Romario’s hebt, is dat niet eenvoudig. Maar hij kon het: het creëren van het goede gevoel, maar wel de lat hoog leggen. Hij stak energie in zaken die je kunt beïnvloeden.” Louis van Gaal noemde het ‘het toeval uitsluiten.’

Mooie woorden. Dat belooft over twee jaar een mooie zomer. Succes gegarandeerd. Of toch niet? Natuurlijk, sport inspireert en vergelijkingen met het bedrijfsleven spreken tot de verbeelding. Maar niet meer dan dat. Je kunt het allemaal nog zo mooi bedenken, de bal blijft rond. Sport is een spel met winnaars en verliezers, duidelijke regels en een overzichtelijk aantal deelnemers. In het bedrijfsleven zijn winst en verlies relatieve begrippen, veranderen de regels voortdurend en lopen teamleden nog tijdens de wedstrijd over naar de ander. Een tikkeltje complexer dus. Duitsland had de finale gewoon kunnen verliezen als Neuer rood had gekregen. En wie weet hoever Mexico was gekomen als in het duel tegen Nederland de bal in de 94e minuut niet op de stip was gegaan. Wel of geen rood, een schwalbe of buitenspel, de scheidsrechter beslist. Geen Raad van Commissarissen die hem op dat moment terugfluit. Basta!